بسم الله القاسم الجبارین

سلام بر تمام دوستان ارجمند

  سالروز آزادی خرمشهر و یاد و خاطره همه رزمندگان شهید و زنده اش گرامی باد

امروز دوم خرداد ماه سال 1387 است و فردا روزی است که تا آخر عمر از یادم نخواهد رفت.فردا روز افتخار هر ایرانی با غیرت است که دلش و جسمش را فدای خاک پاک ایران مینماید. فردا روز خونین شهری است که با خون رزمندگانش به خرمشهری دوباره تبدیل گشت.فردا روز به خاک مالیدن پوزه هر متجاوزی به ایران است. اینجا ایران است همه جایش خرمشهر است.

و اما دوستان.روزی روزگاری حدود 26 سال قبل .نوجوانی بودم که به عشق نجات مملکتم از چنگال طمعکاران فاسد بعثی و حامیانشان قصد عزیمت به جبهه های نبرد کردم و نمی دانستم که جبهه تا سالهای تقریبا پایانی جنگ محل اصلی زندگی ام خواهد شد.

فکرش را بکنید جایی که کمترین خطرش برخورد ترکشها و گلوله های سرگردان باشد بهترین و پاکترین محل زندگی برای نوجوانان و جوانان و حتی پیر مردان باشد.من از نسل آنجایم آنجایی که حالا برای بازدیدش تور میگذارند و هزاران نفر فقط به عشق حضور در مکانی که روزی رزمند گان در آن زندگی میکردند .به آنجا سفر میکنند.

من از نسل جوانانی هستم که امروز جبهه اش تنها نیست و رهروان ما هر روز به دیدارش میروند اما من و مثل من که سند عینی همان جبهه ایم تنهای تنها ماندیم و کمتر یادمان میکنند. من و ما امروز حسرت دوستان شهیدمان را میخوریم که رفتند و ما را در این تنهایی تنها گذاشتند.

امشب شبی است که خاطره آن شبهای 10 اردیبهشت تا 3 خرداد را با بچه های خوب تیپهای محمد رسول الله (ص) نجف اشرف سید الشهداء و........ مرور میکنم و امشب باز دوباره با یاد شهیدان باکری (که در آن شب شناختمش) همت.خرازی.سلیمانی . اسدی  حکیمی  و دیگر عزیزانی که امروز در میان ما نیستند . زمزمه میکنم و مثل شب مرحله آخر عملیات بیت المقدس طلب حلالیت و شفاعت مینمایم.

اما دوستان.

بدانید و بدانیم که برای هر وجب از خاک مناطق آزاد شده کشورمان خون جوانانی ریخته شده که شاید تاریخ مثل آنان را کمتر بخود ببیند.

بیایید با خانواده این شهدا مهربانتر و قدر رزمندگان آنروز را که هنوز به یادگار در میانمان هستند بیشتر بدانیم و باورکنیم که آن نوجوان 26 سال قبل امروز در بین تان و در سن میانسالی احساس تنهایی نکند.

بیایید فکر کنیم هنوز جبهه وجود دارد و ما همسنگران آنها هستیم و با آنان زندگی میکنیم .

بیایید کاری کنیم که همه جا تابلوی لبخند بزن رزمنده به چشم بخورد .خلاصه اینکه:

من از نسل رزمندگان فاتح خرمشهرم من تنها نمی مانم!

                                                                                                   یا علی

                        بنام خداوند جان و خرد

سلامی آشنا خدمت کلیه دوستان

این موضوع که ایرانیان از نظر درجات علمی و کسب دانش و علوم مختلف در طول تاریخ سرآمد جهانیان بوده .را حتما وبارها شنیده اید و خب مایه مباهات و افتخار همه ما میباشند.

البته بگذریم که عده ای هم بنابر دلایلی کاملا این موضوع را قبول نداشته و تا حدی ناشی از تعصب ملی دانسته اند!

پیامبر اکرم(ص)فرموده اند:

علم اگر در ثریا باشد ملتی از فارس بدان دست خواهند یافت. پس همین فرموده ایشان و سایر ادله های موجود ونمونه های عینی آن خود شاهد هوش وذکاوت سرشار ایرانی بوده و هست وجوانان عزیز ما نباید خود را دست کم بگیرند .

بنا بر گزارش سایت خبری فرارو دختر خانم 19 ساله ایرانی برای اولین بار در جهان به درجه علمی پروفسوری دست یافت:

یک دختر ایرانی 19ساله با دریافت درجه پروفسوری، رکورد 300 ساله سن دریافت این مدرک علمی را شکست.

به گزارش فرارو به نقل از فارس، روزنامه "حریت" ترکیه نوشت: "عالیه صبور" دختر 19 ساله ایرانی ساکن آمریکا، نوشتن و خواندن را در 10 ماهگی یاد گرفت و در 10 سالگی دانشگاه را تمام کرد. 

این روزنامه افزود: عالیه در سن 14 سالگی مدرک دکترایش را گرفت و به‌تازگی که به اخذ عنوان پروفسوری نایل شده، قرار است در دانشگاه "کونکوک" کره جنوبی به عنوان استاد، تدریس کند. 

قبل از صبور، "کولین مک‌لاورین" شاگرد نیوتن به‌عنوان جوان‌ترین پروفسور جهان در کتاب رکورهای جهان (گینس) قرار داشت.
وی در عین اینکه ریاضی‌دان ماهری است، یک موزیسین زبردست نیز هست.

                          بنام خداوند عشق و محبت

                            بنام خداوند رحم و مروت

              بنام خداوند رحمان برخوبان وکوبنده مفسدان

سلام بر تمام دوستان عزیز و گرامی خودم

بی مقدمه میروم سر اصل مطلب چون خیلی خیلی اعصابم خراب و روح و روانم بهم ریخته است و شاید کمی سبک شوم :

مادر و پدر پسرک کوچولوی 5ساله .در داخل نمایشگاه مبل سخت گرم صحبت مدیر آنجا و البته مشغول تماشای محصولات شیک و متنوع بودند و بقولی غرق در تجملات آن شده و غافل از دنیای بیرونی و حتی پسرک عزیزتر از جانشان در داخل فروشگاه شده بودند.

بالاخره پس از مدت حدود 2ساعت و با انتخاب مبل دلخواه خود به دعوت مدیریت آنجا روی صندلیهای راحتی نشسته تا پذیرایی مختصری صورت گرفته ومراسم چانه زنی و سرانجام پرداخت بهای خرید با خیر و خوشی انجام گیرد.

مادر تازه یاد پسرکش افتاده و به همسرش میگوید پس گل پسرمان کجاست؟

پدر هم بدون جواب دادن به اطراف نگریسته و انگار که از در ودیوار سراغ پسرش را میگیرد و خلاصه پسرک را بر روی یکی از مبلهای راحتی انتهای سالن مشاهده میکنند و خیالشان راحت میشو د.

مادر پسرک را به حضور درجمعشان دعوت کرده ودر عین حال میگوید نفس مامان کجا بودی؟نمیگویی مامان و بابا نگرانت میشوند عزیزم؟

و پسرک آرام آرام اما منقلب و با حالتی از درد شدید و توام با سرگیجه به پیش می آید و مادر انگار که فهمیده چیزی شده ویا پسرش دارد مریض میشود اما نه این بچه که تا قبل از این سالم و کلی شیرین کاری و تقلا و .....میکرد مگر میشود یک دفعه بیمار شود که در همین حال پسرک در میانه راه بشدت تعادلش برهم خورده و نقش زمین میگردد و ذیگر چیزی نمی فهمد!

دردا ومصیبتا که فردای آنروز همه جراید و روزنامه ها خبری هولناک را در صفحه حوادث خود چاپ کردند:

کارگر یک نمایشگاه مبل پسر بچه 5ساله ای را به سختی مورد تجاوز وحشیانه قرار داده و پرونده ای در همین رابطه در مرجع قضایی تشکیل شده است......همین!!!

اما پدر و مادر که تازه در پزشکی قانونی متوجه عمق فاجعه شده اند وددردی جانکاه تمام روحشان را می آزرد و هزاران بار خود را محاکمه کرده که کاش دستمان میشکست و مبل نمیخریدیم وپدرهم درد مندانه به دور دست مینگریست و آهی از ته دل کشیده و از درون فریاد بی صدایی میزند که صدایش را همه مردم شهر میشنوند........مردم حاضرم تمام ثروتم را بدهم و این بلا سر پسرم نمی آمد!....

اما پسرک را انگار کسی نمیبیند او تمام عمرش باید این کابوس تلخ و جانکاه را با خود حمل کند و تازه در سنین نوجوانی و بالاتر معلوم نیست اثر این نامردی .او را نه چه موجودی تبدیل نماید؟؟

خدایا خداوندا نگذار این گلهای معصوم بهشتی و سرمایه های عمر مردم اینگونه پرپر شوند.خدایا نگذار نا جوانمردانی حیوان صفت و ددمنسانه نیات پلیدشان را انجام دهند وخدایا تو خودت حافظ این دختر و پسر بچه های معصوم و بی گناه باش و پدران و مادرانشان را بینا تر و مسئول تر بفرما.

آری این نوع حوادث تلخ در طی هفته جاری فقط 3موردش توسط رسانه ها فاش گردید و خدا میداند در پهنای وسیع این مملکت و در گوشه و کنار کشور روزانه چه تعداد از این وقایع رخ میدهد لذا بعنوان یک شهروند از تمام مراجع ذیربط و مسئول عاجرانه تمنا دارم تا ضمن آگاه کردن خانواده ها و ذکر تبعات جبران نا پذیر اینگونه اعمال شنیع و نا جوانمردانه . با مجرمین آن بدون هر گونه فوت وقت و با اشد مجازات ممکن برخورد نموده تا حریم معنوی انسانی انسانها و کودکان براحتی هدف این جانیان حیوان صفت واقع نگردد مطمئنا مردم ما ممنون و قدر دان آنها خواهند بود.

خدایا به والدین هشیاری و به فرزندانمان درایت و هدایت عطا فرما.

                                                                                                                                                              یا علی